Bartosz Czartoryski: Nie chcę być niegrzeczny, ale wyglądacie na naprawdę zmęczonych. Jeremy Renner: Jetlag, człowieku, jetlag... Elizabeth Olsen: Dopiero co przylecieliśmy z Los Angeles, dostaliśmy ostatnio niezły wycisk. Czyli nie pałacie już entuzjazmem, myśląc o filmie? EO: My go nawet jeszcze nie oglądaliśmy! Może dzisiaj się uda... Elizabeth, twoja bohaterka jest nowym nabytkiem Avengers. Jak się odnalazła? EO: Zaakceptowano ją. Jest teraz integralną częścią drużyny. Co nie znaczy, że się pozbierała, nadal jest rozbita po tym, co jej się przytrafiło podczas potyczki z Ultronem. Zastanawia się, jaką rolę odgrywa i jak może się przydać. Nabrała odwagi i odnalazła poczucie celowości, choć już w pierwszej scenie filmu musi podjąć decyzję, która zaważy na życiu innych i nieco podkopie jej pewność siebie. Boi się swojej mocy i musi ją opanować. Jesteś jedną z zaledwie dwóch superbohaterek... EO: Ale nie wynika to ze złej woli, akurat Marvel Studios jest świadome tego, co robi i na pierwszym planie znajduje się opowiadana historia, nie zaś ile kobiet czy mężczyzn jest po którejś ze stron. Nie czuję się reprezentantką jakieś nieuprzywilejowanej grupy. Jeremy, czemu Hawkeye walczy po stronie Kapitana Ameryki? Ma żonę, dzieci, nie łatwiej by mu było przystać do Iron Mana i pobierać rządową pensję? JR: Bo Clint nie myśli podobnymi kategoriami. Nie wybiera tego, co łatwiejsze. Nie jest samolubny. I choć obstawanie przy tym, w co się wierzy, może odbić mu się czkawką, nie targają nim wątpliwości, jak powinien postąpić. Ma dług u przyjaciół i chce go spłacić. "Kapitan Ameryka: wojna bohaterów" - kadr z filmu Każdy kolejny film Marvela wydaje się głośniejszy, efektowniejszy niż poprzedni. Czy robi się to dla was coraz bardziej przytłaczające? EO: Przy „Czasie Ultrona” miałam podobne wrażenie, ale teraz już nie. Lepiej rozumiem, jak to funkcjonuje. Z początku czułam się głupio, wymachując rękoma, bo nie miałam pojęcia, co finalnie zobaczę na ekranie. Ale jest coraz łatwiej. Po zakończeniu zdjęć mam pewne wyobrażenie, jak film będzie wyglądał. Zaczęłam myśleć na przykład, jak się poruszać, żeby kostium wyglądał na mnie lepiej, zauważać tego typu szczegóły. JR: Obecnie kręcimy większość scen przy green screenach, ale przed wyjściem na plan puszcza się nam komputerową animację scenografii, żebyśmy mieli pojęcie, jak to wszystko w ogóle wygląda i gdzie niby jesteśmy. Nie musimy w ten sposób wyobrażać sobie otoczenia. Zawsze tak to wygląda? JR: Nie, tylko przy dużych scenach. Przy mniejszych rozmieszcza się na planie jakieś rekwizyty, dzięki którym łatwiej nam się odnaleźć. Pamiętam, jak kręciliśmy „Avengers” i Joss [Whedon, reżyser – przyp. Onet] biegał i krzyczał „A tutaj będzie leciał taki wielki kosmiczny robal, a Iron Man wyskoczy stąd...” i tak dalej. Słuchałem go z szeroko otartymi ustami. Po każdej takiej rozmowie myślę sobie, że macie faktycznie niełatwą robotę. EO: Paradoksalnie jest ciężej z tymi wszystkimi efektami. Nie dalibyśmy rady, gdyby nie jakieś porozwieszane piłeczki tenisowe czy poprzylepiane do podłogi kawałki taśmy sygnalizujące, gdzie co się znajduje. Tęsknicie za kinem niezależnym? EO: Nie da się chyba prosto na to pytanie odpowiedzieć, bo budżet nie ma takiego znaczenia, liczy się, kto stanie za kamerą. Dobry reżyser potrafi wyciągnąć wiele i z blockbustera sprawić, że przejmiesz się bohaterami, których losy oglądasz. "Musisz starać się wypaść w każdej scenie jak najlepiej, bo nigdy nie wiesz, co ostatecznie znajdzie się w ukończonym filmie" Osobiście zastanawiam się, jak będzie wyglądała twoja relacja z Visionem, w komiksie nawet bierzecie ślub... EO: Faktycznie. Między nimi nieźle się dzieje. A i z tobą, Jeremy, mam chyba jakiś romans. JR: Poważnie? EO. Mhm. JR: Telenowela... EO: I chyba nawet cię przez przypadek zabijam, a potem próbują cię ożywić... JR: Jesteś jak modliszka! EO: Ale wracając do twojego pytania... Relacja Scarlet Witch i Visiona w filmie jest jednak inna, łączy ich moc kamienia, który obdarzył mnie umiejętnościami, a jego życiem. Oboje są także niezrozumiani przez ludzi obawiających się ich ogromnej siły, wywołują przerażenie. I jakoś muszą się z tym uporać. Na razie są jednak przyjaciółmi. Bliskimi, ale nadal przyjaciółmi. JR: Szczerze mówiąc, im częściej czytam komiksy Marvela, tym większy mam w głowie zamęt, nie nadążam za tymi wszystkimi wersjami swojej postaci. Ale nie wykłócam się z reżyserami, nie forsuję swojej wizji. Cieszę się tylko, że nie muszę nosić takiego kostiumu, jak oryginalny Hawkeye, tej ogromnej maski. Nie zmieściłbym się przecież w czymś takim w drzwiach. A jak przywitaliście na planie Toma Hollanda, nowego Spider-Mana? EO: Trochę wstyd, ale nawet go jeszcze nie poznałam... a ty? JR: Nie, nie miałem okazji. EO: Słyszałam jednak, że jest niezły w filmie? O tak. EO: Kiedyś musimy go obejrzeć... Niedawno mieliśmy w filmach komiksowych jednego superbohatera, dzisiaj standardem jest co najmniej kilku. Oznacza to, że macie mniej czasu ekranowego. Trudniej zabłysnąć? JR: Musisz starać się wypaść w każdej scenie jak najlepiej, bo nigdy nie wiesz, co ostatecznie znajdzie się w ukończonym filmie. EO: Ale nie mamy problemu z ego, nie kradniemy sobie scen. I tak nie możemy przecież rywalizować z Kapitanem Ameryką! Foto: Materiały prasowe "Kapitan Ameryka: wojna bohaterów" - kadr z filmu Elizabeth powiedziała, że z początku miała problem z, jak to określiła, „wymachiwaniem rękoma”. A czy tobie strzelanie z łuku sprawia trudność? JR: Sporo się przez tych parę lat nauczyłem. Tak właściwie to jestem całkiem niezły! Rzecz jasna wiele rzeczy, te wszystkie pozy, które Hawkeye przybiera, nie mają nic wspólnego z prawdziwym łucznictwem, nie da się skakać, biegać i kucać, prując z łuku. Ale to superbohater! „Wojna bohaterów” zbiera znakomite recenzje. Ma to dla was jakiekolwiek znaczenie? EO: Niezupełnie, bo to film nie dla krytyków, ale dla fanów. Oczywiście fajnie, że oni też doceniają twoją pracę, ale nie jest to dla mnie jakoś strasznie istotne. Ale krytycy też mogą być fanami. EO: Nie chciałam powiedzieć, że jedno wyklucza drugie, ale Marvel, kręcąc swoje rzeczy, nie chce, mówiąc kolokwialnie, zrobić krytyce dobrze. Są filmy robione wyłącznie z myślą o nagrodach i tak dalej, ale nie jest to nowy „Kapitan Ameryka”. Znacie dalsze losy swoich postaci? JR: Nie, nie mamy pojęcia o niczym. Tylko tyle, że będziemy w kolejnych filmach. Ale to dla nas fajne uczucie, nie wiedzieć. Bo kiedy na spotkanie przychodzi Kevin Feige [szef Marvel Studios – przyp. Onet] i opowiada nam, co się wydarzy, ekscytujemy się jak dzieci.